سلام دوستان !

 

این شعر را دوباره می نویسم زیرا در نوشتار قبلی آن از نقد عزیزان بی بهره ماندم . خواهشمندم منتقدانه به آن بنگرید :

 

این روزها یک جور دیگر زنده هستند

 

آدم نماهایی که از خونابه مستند

 

این لاشخور های عجیبی که همیشه

 

در انتظار سوژه ای  زنده نشستند

 

یک جور دیگر مست... وقتی که شتر ها

 

قرآن به نیزه کرده من را میپرستند

 

بدجورخسته میشوم از آدمیت

 

حالا که پشت آبرویم را شکستند

 

تصویر های زشت انسانی که دیریست

 

بر صفحه ی پاک غرائز نقش بستند

 

HIVبی زار هستم از جنین های

 

که زیر پل توی لجن مدفون دستند

 

این روزها بوی تعفن میدهد عشق

 

درخلوت جنت مکانهایی که پستند